#Nie Uchodzi Nie Pomagać – projekt rozpoczęty w sierpniu 2021 roku w związku z  pojawieniem się w Polsce dużej fali legalnych migrantów z tego kraju (po wycofaniu się Amerykanów). W związku z napięciem migracyjnym na granicy z Białorusią oraz napływem emigrantów z innych krajów i rozwinął się w trzech kierunkach:

• Pomoc dla uchodźców z Afganistanu – W porozumieniu z Urzędem do Spraw Cudzoziemców Misja zorganizowała dostawy odzieży, obuwia, podstawowych środków higienicznych do 4 ośrodków, w którym przebywali migranci (w tym dwóch tymczasowych). Udało się zorganizować zbiórki w szkołach i kilku instytucjach. Regularne kontakty nawiązano z cudzoziemcami w ośrodku w Lininie, gdzie zorganizowano kilka spotkań (wspólnie z Operation Mobilisation Polska)
• Pomoc dla uchodźców, którzy opuścili ośrodki dla cudzoziemców i starali się usamodzielnić w Polsce. Udało się zoorganizować dla grupy Czeczenów kilka dostaw produktów (Ośrodek w Dębaku, Dzieci z Dworca Brześć). Odbyło się spotkanie w Społeczności Chrześcijańskiej Południe w Warszawie.
• Pomoc dla uchodźców przy granicy z Białorusią – Pomoc była niesiona zarówno poprzez oficjalne kanały – policja, straż graniczna oraz poprzez nieformalne działania „Grupy Granica”.

Staramy się docierać do migrantów z pomocą humanitarną przy granicy wszelkimi kanałami. Przy tym wszędzie podkreślamy, że nie interesuje nas polityka i koncentrujemy się wyłącznie na pomocy humanitarnej, przy czy nie ukrywamy naszych ewangelicznych korzeni i w miarę możliwości staramy się działać na miejscu przez ewangelicznie wierzących braci

Misja zorganizowała akcję #SurvivaLovePakiety” tj. zbiórki i przygotowania pakietów z podstawowymi artykułami żywnościowymi, w która zaangażowało się kilka ewangelicznych kościołów lokalnych mi.in z Warszawy i ze Śląska. Początkowo pakiety były skierowane dla osób kryjących się po lasach i były dystrybuowane przez „zaprzyjaźnione” placówki Grupy Granica i leśników. Dzięki bezpośrednim kontaktom z funkcjonariuszami Straży Granicznej i Policji kilkaset takich pakietów trafiło do uchodźców, którzy podlegali tzw. push backowi. Większość pakietów była przekazywana nieformalnie przez policjantów czy straż graniczną, której funkcjonariusze brali takie  pakiety na patrole i dawali w „głodne ręce”.